-->

Το …άλλο χρυσωρυχείο της Θράκης

«Με τραγούδια για τη φτώχεια και την ξενιτιά, ρετιρέ παίρνω στην Κηφισιά». Το δίστιχο αυτό του μεγάλου Κουγιουμτζή αποτυπώνει με ενάργεια την δραστηριότητα του Προγράμματος Φραγκουδάκη – Δραγώνα στη Θράκη επί 22 ολόκληρα χρόνια, αν αντί για τραγούδια βάλει κανείς τα προγράμματα και αντί της «φτώχειας» και της «ξενιτιάς» διαβάσει Θράκη και μειονότητα.Η Άννα Φραγκουδάκη και η Θάλεια Δραγώνα – βασικές υπεύθυνες του …πιλοτικού (!!!) ευρωπαϊκού προγράμματος, το οποίο αποσκοπούσε στην εκπαιδευτική και κοινωνική ένταξη των μουσουλμανοπαίδων, ανακάλυψαν το 1996 φλέβα χρυσού στην μέχρι τότε άγνωστή τους Θράκη και έχτισαν πάνω της ακριβώς ένα χρυσωρυχείο. Βέβαια δεν το ανακάλυψαν μόνες τους αλλά τους το δώρισε η τότε πολιτική ηγεσία (στο υπουργείο Παιδείας ήταν ο ΓΑΠ!). Όπως γίνεται και με όλα τα μεταλλεία της χώρας… Αργότερα, βεβαίως, όταν ο βούρκος του Πασόκ τις χρειάστηκε, έδωσαν το παρών στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του κόμματος, αλλά αυτή είναι μια άλλη, παλιά ιστορία.
Από το θρακικό λοιπόν χρυσωρυχείο αντλήθηκαν περί τα 30 εκατομμύρια ευρώ, όμως τα χρήματα δεν ήταν το μόνο όφελος. Δεκάδες πανεπιστημιακές καριέρες και …ρέπλικες του προαναφερθέντος διδύμου παρήχθησαν κατά την περίοδο λειτουργίας της «επιχείρησης». Έτσι, δεν είναι μόνο που καταναλώθηκαν τόσα κονδύλια με μηδενικό τελικά όφελος για την σύνολη κοινωνία αλλά και η τοξικότητα των αποβλήτων από την συγκεκριμένη δραστηριότητα. Θυμίζω την φράση της Α.Φ. για το «άσχημο και μπάσταρδο εθνικό πρόσωπο» των Ελλήνων, φράση που πραγματικά είναι η επιτομή του αφηνιασμένου μισελληνισμού της, ο οποίος πασχίζει να κρυφτεί πίσω από κάποιαν «ακαδημαϊκότητα». Πόσες καριέρες χτίστηκαν από το ευρωπρόγραμμα πάνω σε ανάλογες αντιλήψεις «αντιεθνικιστικές», «πολυπολιτισμικές» κτλ, πόσοι καλοί αγωγοί του νεοταξίτικου, αποδομητικού πνεύματος γεννήθηκαν και βολεύτηκαν με τα δικά μας λεφτά;
Ας δούμε όμως εν κατακλείδι τι τελικά έμεινε στην ιδιαίτερη πατρίδα μας από την 22χρονη διαδρομή του Προγράμματος. Υποτίθεται ότι βελτιώθηκε η ελληνομάθεια των μουσουλμανοπαίδων, αυτό που ήταν άλλωστε το κύριο ζητούμενο. Προκαλούμε το υπουργείο Παιδείας να προβεί σε μια αξιόπιστη εξωτερική αξιολόγηση και να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι αυτό που όλοι οι εκπαιδευτικοί ζούνε καθημερινά: καμμία άξια μνείας βελτίωση δεν έχει επιτευχθεί, τελεία. Η ανάσχεση της μαθητικής διαρροής και η στροφή της μειονότητας προς τα δημόσια σχολεία οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στην ποσόστωση για τα ελληνικά ΑΕΙ, δευτερευόντως δε και σε άλλους, άσχετους παράγοντες. Πριν χρόνια (2012-2013) τόσο πλειονοτικοί όσο και μειονοτικοί σύλλογοι διδασκόντων (ΕΛΜΕ Ροδόπης, ΕΠΑΘίτες Ξάνθης) επεσήμαναν την αληθινή κατάσταση πίσω από τα καθεστωτικά πυροτεχνήματα αλλά ήταν φωνή βοώντων εν τη ερήμω. Και μόνο που προ τριμήνου αναγκάστηκε το υπουργείο να αλλάξει τον νόμο για να προαχθούν χαριστικά οι 10-15 μουσουλμάνοι γυμνασιόπαιδες της Κομοτηνής, φτάνει. Να προσθέσουμε και την δια του Προγράμματος νομιμοποίηση της τουρκικής γλώσσας ως πρακτικά μοναδικής στον μουσουλμανικό πληθυσμό; Γιατί τι άλλο σημαίνουν οι τρεις τουλάχιστον εκδόσεις στην τουρκική, όταν τα πομάκικα λ.χ. δεν αναφέρονται πουθενά, τι σημαίνουν τα μαθήματα τουρκικής γλώσσας στους χριστιανούς εκπαιδευτικούς κτλ;
Όμως εχθές (18-9-2019) και πάλι στην Κομοτηνή έγινε κάτι σαν δημόσιος απολογισμός του Προγράμματος (πόσους έχουν κάνει, πάνω από 20;), με κάθε σχετικό παράγοντα παρόντα, που ήχησε σαν πίεση στην Κυβέρνηση για νέα παράταση του Προγράμματος. Άλλωστε η ίδια η Δραγώνα, που μας αποχαιρέτισε συγκινημένη, ερωτηθείσα δήλωσε: «δεν είχα καμμία κρούση από το υπουργείο, περιμένω, θα ήταν τραγικό να μην αξιοποιηθεί αυτή η εμπειρία»!!! Πραγματικά, θα ήταν τραγικό να διακοπούν οι εργασίες, υπάρχει ακόμα τόσο κοίτασμα προς αξιοποίηση… Κι εμείς πραγματικά πιστεύουμε στην αξιοποίηση, κάποιαν άκρη θα βρει τελικά στους διαδρόμους της εξουσίας η Θ.Δ. Άλλωστε έχει δείξει στο παρελθόν αξιοζήλευτες ικανότητες – από τα χρόνια του αλήστου μνήμης Σπηλιωτόπουλου μέχρι κι αργότερα που εμφανίστηκε ως …άσχετη με το Πρόγραμμα, όταν έπρεπε να πάρει θέση Ειδικής Γραμματέως στο υπουργείο Παιδείας επί πρωθυπουργίας ΓΑΠ!
Μα, θα πει κανείς, γιατί να μην συνεχιστεί το Πρόγραμμα, τόσα χρόνια δούλεψαν τόσοι ντόπιοι εκεί… Ε, αυτό ακριβώς είναι και το μοναδικό επιχείρημα των …άλλων χρυσωρυχείων!

Αν σας άρεσε το άρθρο, γραφτείτε στην λίστα ενημέρωσης!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.