Πρόεδρος “Κομοτηναίος” επί τιμή;

Ο ερχομός του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου στην Κομοτηνή και η ανακήρυξή του σε επίτιμο δημότη της πόλης και επίτιμο διδάκτορα της Νομικής του ΔΠΘ ήταν γεγονότα αλληλένδετα: από μόνη της η έλευση του Προέδρου στα Ελευθέρια της πόλης συνεπάγεται και την απόδοση των ύψιστων τιμών από τις τοπικές Αρχές. Θα έπρεπε όμως να είναι έτσι; Ή μήπως τελικά με τούτα και με κείνα αδειάζουμε από νόημα κάθε απόδοση τιμής και τα υποβαθμίζουμε όλα σε δημόσιες σχέσεις και εθιμοτυπίες;

Η απάντηση του “ΣΠΑΡΤΑΚΟΥ” στο τελευταίο ερώτημα είναι καταφατική και η απουσία μας από τις σχετικές παράτες δεδομένη. Αξίζει όμως να πει κανείς και δυο παραπάνω λόγια που κανείς δεν τολμάει να γράψει. Απ’ όσα γνωρίζουμε η σχέση της Κομοτηνής με τον Προκόπη Παυλόπουλο απλώς δεν υπάρχει. Μπορεί να την επισκέφθηκε παλαιότερα ως υπουργός του Κ. Καραμανλή αλλά κανένα σημαντικό έργο δεν τον συνέδεσε με την πόλη (ούτε υπάρχει και κάποιος καταγωγικός δεσμός). Ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας αυτόν τον χρόνο της θητείας του και να ήθελε δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι, εκ των πραγμάτων. Η αυριανή επίσκεψη δεν σηματοδοτεί τίποτε παραπάνω από ό,τι σηματοδότησε η παρουσία του στο Μεσολόγγι, στο Άργος, στο Μουζάκι, στη Νάουσσα, στήν Άμφισσα (για να περιοριστούμε μόνο στον τελευταίο μήνα). Είναι η επίσημη εκπροσώπηση του κράτους και καμμία ιδιαίτερη προτίμηση δεν δηλώνει, πώς θα μπορούσε άλλωστε;
Τέλος, πρέπει να πούμε ότι ο Πρόεδρος ως πρόσωπο μάς είναι συμπαθής όπως και παλαιότερα, όταν επιχείρησε να περάσει τον νόμο του βασικού μετόχου ή να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα στο δημόσιο. Κάποιες ατυχείς δηλώσεις του παρελθόντος εξηγούνται από το κλίμα στο οποίο έγιναν και δεν είμαστε από κείνους που σήμερα τον “τιμούν” ως Πρόεδρο αλλά πριν λίγα χρόνια τον “τιμούσαν” με ανέκδοτα και ευφυολογήματα. Πέρα όμως από την προσωπική γνώμη καθενός, δεν παύει να είναι ένα εξέχον μέλος της πολιτικής τάξης της χώρας μας, να προέρχεται από το σύστημα εξουσίας που η πλειοψηφία των Ελλήνων θεωρεί υπεύθυνο για την συλλογική μας κατάντια. Ο Πρόεδρος υπογράφει τελικά όλους τους νόμους της Κυβέρνησης με τους οποίους εξαθλιώνεται ο λαός μας και εκποιείται η πατρίδα μας. Η σημερινή παθητικότητα του κόσμου οφείλεται στην απόγνωσή του, ας εκφράσουν λοιπόν κάποιοι κάπως αυτόν τον ζόφο της ψυχής της κοινωνίας.

Αν σας άρεσε το άρθρο, γραφτείτε στην λίστα ενημέρωσης!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *