ΑΞΕΝΟΣ ΖΕΥΣ ΚΑΙ…ΞΕΝΙΟΝ ΘΡΑΚΙΣΤΑΝ

 Έργα και ημέρες (μεταναστευτικής…φιλοξενίας) από το τσίρκο που υποδύεται την κυβέρνηση του ψευδοκράτους

                                                                                                                                                        του Ν.Δαπέργολα

      Πολλά γράφτηκαν – και ακόμη περισσότερα ακούστηκαν – γύρω από το γνωστό πλέον γεγονός της μεταφοράς λαθρομεταναστών από την Αθήνα στη Θράκη. Ένα γεγονός που δύο ολόκληρες εβδομάδες αργότερα δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, καθώς ανθρώπινα κοπάδια εξακολουθούν να μεταφέρονται νυχθημερόν και να στοιβάζονται ως…πακέτα στις εγκαταστάσεις των Σχολών Δοκίμων Αστυφυλάκων της Θράκης, οι οποίες εν μια νυκτί μετατράπηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και το μέλλον τους βέβαια (ως σχολών) είναι τουλάχιστον…αβέβαιο.

      Προσπαθώντας να κατανοήσουμε τι ακριβώς συμβαίνει και κυρίως τι μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτήν την χαοτική ιστορία, το μόνο ουσιαστικά που…κατορθώσαμε (και χωρίς να έχουμε πρόβλημα αντιληπτικής ικανότητας – προς το παρόν τουλάχιστον, μια που εδώ και πάρα πολλούς μήνες είναι αλήθεια πως κάποιοι κάνουν ό, τι περνάει απ’ το χέρι τους για να μας…αποχαζέψουν) είναι ότι μάλλον δεν έχει (επί του παρόντος) ιδιαίτερο νόημα να το…πολυψειρίζουμε. Ως προς τις προθέσεις των κυβερνώντων, εννοούμε. Δεν θέλουμε π.χ. να πιστέψουμε – σε αυτήν τουλάχιστον τη φάση – ότι τόσο ο (αυτοφερόμενος ως κυβέρνηση) συρφετός των μηδενικών και των νενέκων γενικά, όσο και ο ντόπιος κολαούζος του (που παριστάνει τον Υπουργό των Εσωτερικών) ειδικότερα – πέραν των γνωστών εμμονών, ασυναρτησιών, τιποτολογιών, φοβιών, ναπολεόντειων συνδρόμων και λοιπών διεγνωσμένων…ταλάντων τους – έχουν φτάσει σε τόσο συνειδητοποιημένο σημείο ξεπουλήματος και μειοδοσίας, ώστε π.χ. να απεργάζονται (ή μάλλον, για την ακρίβεια, να εκτελούν κατ’ εντολήν των ξένων αφεντικών) κάποιο σχέδιο οργανωμένης δημογραφικής και κοινωνικής μπαχαλοποίησης – συνεπώς δε και αποσταθεροποίησης – της Θράκης (σε συνδυασμό ασφαλώς με τις απερινόητες μπούρδες των ΕΟΖ και των κάθετων οδικών αξόνων – για να θυμηθούμε απλά και κάποιες μόνο από τις πλέον ύποπτες…εμμονές που προαναφέραμε).

     Αν και υπάρχουν προφανείς ενδείξεις, τέτοια «βαριά» σενάρια…συνωμοσίας δεν μπορούμε να τα υιοθετήσουμε (και επαναλαμβάνουμε: αυτό προς το παρόν και μέχρις αποδείξεως του εναντίου – δεδομένου ότι δηλώνουμε ρητώς πως ΔΕΝ εμπιστευόμαστε ούτε για το απλούστερον των πραγμάτων απολύτως κανέναν ξεγάνωτο και ολίγιστο ντενεκέ – θρακέζικου ή μη γονότυπου – που παριστάνει στη σημερινή Ελλάδα τον…πολιτικό). Ας δεχτούμε λοιπόν ως πιο πιθανό αυτή τη στιγμή ότι δεν έχουμε εδώ να κάνουμε παρά απλώς με άλλο ένα…αξιοθαύμαστο μνημείο βλακείας του (ούτως ή άλλως γνωστού για τον παραδοσιακά σεσημασμένο δεξιο-νεοδημοκρατικό κρετινισμό του) κυβερνητικού θιάσου, ως και του απειροελαχίστου ανθρωπιδίου που υποδύεται τον επικεφαλής του. Ενός θιάσου, που ίσως και να νομίζει ότι με επιχειρήσεις της πλάκας, τύπου «Ξένιος…Ζευς» (καλά, από βαρύγδουπες λεκτικές γελοιότητες, άλλο τίποτε στο ψευδοκράτος!), θα συμμαζευτεί το χάος των εκατοντάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών που λυμαίνονται την Αθήνα και τις άλλες μεγάλες πόλεις. Ενός θιάσου, που ίσως και να νομίζει ότι σπέρνοντας στρατόπεδα συγκέντρωσης σε όλη τη χώρα (πόσο δε μάλλον σε εξαιρετικά ευαίσθητες ήδη και οφθαλμοφανώς προβληματικές περιοχές, όπως η Θράκη), θα ξορκίσει το…δαιμονικό κακό της πρωτεύουσας και θα αποσυμφορήσει το χαώδες πρόβλημα, μη μπορώντας προφανώς να δει – μέσα στην απτή ηλιθιότητα των γελοίων εγκεφάλων τους – το απολύτως αρίδηλο, ότι δηλαδή έτσι όχι μόνο δεν μπορεί να λυθεί, αλλά απλώς θα εξαπλωθεί και εκεί όπου μέχρι τώρα δεν υπήρχε. Ενός θιάσου, που ίσως και να νομίζει ότι ήδη ασφάλισε τα χερσαία σύνορα της χώρας, μια που έχουμε άλλωστε ήδη ακούσει και τον κωμικό υπουργίσκο Προστασίας του…Πολίτη (πάλι οι λεκτικές γελοιότητες που λέγαμε) σχεδόν να επιχαίρει κιόλας γι’ αυτό! Ενός θιάσου, που ίσως και να νομίζει ότι θα μπορέσει να χρησιμοποιήσει όλα αυτά, για να αρδεύσει ψήφους στις επόμενες εκλογές (οι οποίες δεν θα αργήσουν), που ίσως τα μέλη του να έχουν τόσο τραγικά χαμηλό IQ, ώστε να πιστεύουν ότι με τέτοια παιδικά κολπάκια θα ξεφύγουν από τα επίχειρα της επικείμενης κατάρρευσης και θα διασώσουν τις άθλιες καριέρες τους ως πολιτικών διαχειριστών-εντολοδόχων-τζουτζέδων των ξένων τραπεζικών μεγαλοσυμμοριών. Ενός θιάσου, που μετά την πλήρως ήδη διαπιστωμένη ανικανότητά του να διαχειριστεί τις οικονομικές τύχες της καταρρέουσας πατρίδας μας, έδειξε πολύ γρήγορα τις (λέμε τώρα!) ιδέες του και τα σχέδιά του σε σχέση με ένα ακόμη μείζον πρόβλημα που ταλανίζει την ελληνική κοινωνία. Και όλα αυτά, πέραν εννοείται των εκπληκτικών μαθημάτων…δημοκρατικότητας και σεβασμού των πολιτών της Θράκης που συγχρόνως απλόχερα παρέδωσε, μια που καλό θα ήταν να μην ξεχάσουμε ποτέ ότι το όλο θλιβερό εγχείρημα των ενθάδε μετοικισμών συντελέστηκε (και ακόμη συντελείται) αρχικά εν κρυπτώ και με την πλήρη άγνοια όλων των τοπικών αρχών και βεβαίως και της τοπικής κοινωνίας, ακολούθως δε με την πλήρη απάθεια και αναισθησία των…συντελεστών για τις αντιδράσεις που μοιραία ξέσπασαν.

     Και εννοείται βεβαίως ότι βλέποντας από την άλλη και τις εν λόγω αντιδράσεις, δεν μπορούμε να μην εκφράσουμε και τον βαθύτατο σαρκασμό μας για κάποιους εκπροσώπους των τοπικών μας αρχών και διαφόρους άλλους φερόμενους ως προοδευτικούς, που μόλις το ακανθώδες πρόβλημα έπαψε να αφορά σε κάποιους αθηναϊκούς ή ετέρους…αλαργινούς τόπους, αλλά χτύπησε αίφνης και την πόρτα μας, ξέχασαν με θαυμαστή πράγματι ευκολία τις βλακώδεις πομφόλυγες των πολυπολιτισμικών συνυπάρξεων, τις οποίες μηρύκαζαν επί τόσα χρόνια, αλλά και τις γελοίες ετικέτες που άνευ σκέψεως «κολλούσαν» σε όσους τολμούσαν απλώς να εκφράσουν την ανησυχία τους. Τεράστια θυμηδία πράγματι μας προκαλούν όλα αυτά τα απερίγραπτα πασόκια που εν μια νυκτί περιζώστηκαν άφνω τη…ρομφαία του ακτιβιστή, όλοι αυτοί οι (πολιτικοί, αυτοδιοικητικοί, δημοσιογραφικοί, απλώς παρασιτικοί, κλπ.) εκπρόσωποι του – επί δεκαετίες κοπρίζοντος στα μούτρα μας – καθεστώτος που με την εγκληματική του ανοχή (για να μην πούμε και καθοδήγηση) γέννησε και εξέθρεψε, εν μέσω όλου του ευρύτερου ξεχαρβαλώματος των πάντων, και την ακραία κοινωνική πληγή της λαθρομετανάστευσης και είναι ασφαλώς ΑΠΟΛΥΤΩΣ υπαίτιο γι’ αυτήν! Μήπως θα έπρεπε να τους πληροφορήσει επιτέλους κάποιος ότι ακόμη και στη γη της φαιδράς θρακικής πορτοκαλέας έχει και ο φαρισαϊσμός τα όριά του;

    Ενώ θα θέλαμε ωστόσο πραγματικά να γράψουμε κι άλλα για τους εν λόγω, η θλιβερή πραγματικότητα (που ήδη μετεξελίσσεται σε τραγική, ειδικά αν επαληθευτούν τα σενάρια για ήδη αποδράσεις λαθρομεταναστών στη Θράκη ή για την εμφάνιση στα νοσοκομεία της περιοχής κρουσμάτων ηπατίτιδας και ετέρων ιών και μικροβίων) μας αναγκάζει να επιστρέψουμε και να εστιάσουμε κυρίως στους νυν υπευθύνους. Ας εκφράσουμε όμως και την ελπίδα αυτή η ιστορία να βγάλει τουλάχιστον και κάτι καλό, να συντελέσει δηλαδή στην αρχή της αφύπνισης του εδώ και δεκαετίες βαθιά κοιμισμένου και προκλητικά απαθούς θρακικού λαού. Δεν τον ξύπνησαν η δημογραφική αραίωση, η οικονομική κρίση, η συνεχώς κλιμακούμενη διείσδυση της φασιστικής Τουρκίας μέσω των τοπικών της οργάνων. Δεν τον ξύπνησαν, γιατί ο ίδιος αρνήθηκε να ξυπνήσει. Ίσως να τον ξυπνήσει τώρα ο φόβος των ασθενειών και της επείσακτης εγκληματικότητας. Και ίσως να δρομολογήσει κάποιες μορφές αντίδρασης σε αυτήν την κλιμακούμενη διασπορά στρατοπέδων συγκέντρωσης στην περιοχή μας, η οποία υπό τις πρωτοφανείς συνθήκες μυστικότητας που πραγματοποιείται (και χωρίς κανείς να ενημερωθεί, πόσο δε μάλλον να ερωτηθεί), αλλά και για τους παντελώς άδηλους και ακατανόητους – εισέτι – σκοπούς τους οποίους εξυπηρετεί (και εφόσον, εννοείται, θελήσει πλέον κανείς να αναζητήσει ερμηνείες πέραν του…απλού κρετινισμού), μόνο ένα κράμα οργής και πολλών υποψιών μπορεί να γεννήσει. Η συνεχιζόμενη απουσία μάλιστα κάθε σοβαροφανούς εξήγησης από το κυβερνητικό τσίρκο, αλλά και τον ντόπιο comedien της (και πέρα από τις γελοίες ψευτο-υποσχέσεις, τις ηλίθιες δικαιολογίες και τα κωμικά ήξεις-αφήξεις, στα οποία σωρηδόν εξετράπησαν) επιτείνει πολύ απλά και την οργή, αλλά και τις υποψίες. Αυτά προς το παρόν για δαύτους. Όσο δε για τους άλλους (τους…πασοκο-νεοακτιβιστές), ας αρκεστούμε, κλείνοντας, να τους ενημερώσουμε ότι μας βρίσκονται και κάτι πανό από τον καιρό που κράζαμε στις παρελάσεις το φασιστοκατοχικό καθεστώς τους κι εκείνοι μας κατηγορούσαν ως…λαϊκιστές και ακραίους. Θα μας ξαναχρειαστούν βέβαια και στο εγγύς μέλλον, αλλά, αν θέλουν, μπορούμε να τους τα δανείσουμε για λίγο. Είναι παγκοίνως γνωστό εξάλλου ότι και εμφανή αίσθηση του χιούμορ διαθέτουμε, αλλά και κατανόηση για τους…κύκλους που κάνει η ζωή. Ειδικά μάλιστα εφόσον θυμόμαστε και την κλασσική φράση του Καρόλου για την επανάληψη της Ιστορίας – και έχουμε φυσικά από την άλλη και την πλήρη επίγνωση του ότι αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε αναφανδόν στη φάση όχι της…Ιστορίας, αλλά – πολύ απλά – της Φάρσας…

Αν σας άρεσε το άρθρο, γραφτείτε στην λίστα ενημέρωσης!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *